Terwijl ik goed geslapen heb op de kamer van Carmen, heeft Arie beneden in de woonkamer heerlijk en vrijelijk kunnen snurken (alleen het huis trilde nog wat).

Na een stevig en vleesrijk ontbijt, verlieten we tegen tienen het huis om de koplamp te laten repareren. Dat lukte en met een paar surprise-eitjes hebben we de neef van Virgil voor de inspanning betaald. Vervolgens reden we een kilometer of 35 om een aantal gezinnen te bezoeken die in de buurt van het wereldberoemde Sucevita-klooster wonen (staat op het Unesco-werelderfgoedprogramma).

In deze streek komen in de zomer veel toeristen en je vindt er ook veel pensiona's! Wij kwamen echter voor andere dingen. We hebben in dit gebied een 7-tal families bezocht. Bij de tweede familie kregen we het allebei (en ook Virgil en Oana) een beetje te kwaad: een gezin van 8 grote kinderen, waarvan er 7 gehandicapt waren. Van die 7 zaten er 3 in een apart huis, min of meer opgesloten in een kamer, gezeten op een tweetal bedden. Ik heb het wel gefilmd maar heb er niets bij kunnen zeggen. De ouders waren al betrekkelijk oud en je vraagt je af wat er zal gebeuren als zij sterven of te oud zijn om voor hun kinderen te zorgen. Op de film kun je ze allemaal zien en ook horen zingen. Ontroerend.

Bij een ander gezin troffen we 9 kinderen aan, die op het punt staan samen met hun ouders het huis uit te moeten, omdat hun bank door de crisis failliet gegaan is en zij geen uitstel van betaling meer krijgen voor wat ze geleend hebben. In weer een ander gezin was een weduwe die voor 13 van haar 14 kinderen moest zorgen. Eén was getrouwd, maar had een slecht huwelijk: haar man dronk en sloeg haar. Twee andere kinderen hadden diabetes. Van de kinderen konden er maar 4 naar school, voor de rest had ze geen geld om ze wat te laten leren. Het inkomen van een weduwe is €150 p.m. en daarmee moet ze zichzelf en 13 monden vullen.

Ook waren we bij een gezin van 10 kinderen, waarvan de moeder niet helemaal 100% is. Ze kan soms agressief worden en vreemde dingen doen. De kinderen moeten deze moeder opvangen en maken een verstandige indruk. De omgekeerde wereld! Het laatste gezin dat we deze dag bezochten was een familie met 14 kinderen, die een erg vrolijke en goedverzorgde indruk maakten. Vader en moeder straalden veel liefde uit en de kinderen konden prachtig samen zingen. Kortom een dag met veel indrukken die we nog verder moeten verwerken.

Rond 20.00 uur waren we thuis, kregen een heerlijke soep en zelfgemaakte pizza van Elena en na afloop koffie. Daarna gingen we wat foto's selecteren, wat foto's laten zien van vorige trips en de mail checken, alvorens aan dit verslag te beginnen. Een hartelijk welterusten uit een nog altijd mild Roemenië.

Ds. Lavooij