Vandaag moest (vader) Virgil werken, maar samen met Carmen hebben we een aantal bezoeken gebracht aan gezinnen in de buurt van de stad. In het eerste gezin ontmoetten we een meisje dat aids had, waarschijnlijk ten gevolge van een besmette injectie (!). Inmiddels was zij veertien jaar en hoewel ze niet naar school kon ging het redelijk met haar.  In het volgende gezin troffen we een gehandicapt meisje aan dat een bijzonder lieve uitstraling had en in gesprek met de ouders vertelden zij dat zij door hun dochter  tot geloof waren gekomen. Een aantal jaren geleden waren er mensen op bezoek gekomen, tijdens een evangelisatieactie die aandacht aan haar en haar gezin gaven en daar mee door waren gegaan tot op de dag van vandaag... zo zie je maar hoe belangrijk pastoraat is! Overdag verbleef zij in een opvangtehuis waar zij het heel goed naar haar zin had en tijdens uitstapjes met haar groep  was zij ook in aanraking gekomen met Emil Hanuseac.

Op weg naar het derde gezin kwamen we in de sneeuw vast te zitten en moesten we door een paard aan een tuig uit de opgewaaide sneeuw worden getrokken. Gelukkig zijn er binnen de kortste keren vele helpende handen te vinden, zodat met vereende kracht we weer op stoom kwamen en ook dit gezin konden bezoeken. Het was inmiddels erg koud geworden en 's avonds maten we -12!

Omdat we er overdag niet aan waren toegekomen hebben we in de avonduren nog een bezoek gebracht aan de familie Knieling, die ik van  Leon en Andrea  Jonker nog een brief moest overhandigen (Edwin bleef thuis en ging samen met Daniël, één van de zonen van Virgil en Helena naar Julius Mall, één van de nieuwe overdekte hypermoderne winkelcentra die de stad kent) . De oudste dochter Knieling is inmiddels getrouwd (en smoorverliefd knuffelden die twee elkaar) en de andere twee maakten net als hun moeder een gelukkige indruk (in het verleden was dat wel eens anders geweest). Deze vrouw heeft haar man verloren toen hij in Duitsland van een stellage viel en in vorige jaren ontmoetten we haar vaak huilende vanwege de vele zorgen in haar gezin. Reden om die avond met hen de nieuw verworven vreugde te delen en daarvoor te danken. Tegen tienen waren we weer thuis en daar we de volgende morgen vroeg naar de kerk moesten probeerden we op tijd naar bed te gaan.